Erich Fried
Erich Fried
  Inhaltsverzeichnis:
Die Maßnahmen / A toma de medidas
Nachtgebet / Oración da noite
Angst und Zweifel / Medo e dúbida
Die Lügen von den kurzen Beinen / As mentiras de pernas curtas
Anpassung / Adaptación
Gedichte lesen / Ler poesías
Was es ist / O que é
Gespräch mit einem Überlebenden / Conversación cun sobrevivinte
Päderastie als Waffe / Pederastia como arma
Erschwerung / Complicación
Nur nicht / Non só
Wenn du mich küsst / Cando me bicas
Von der inneren freiheit / Da liberdade lnterior
Meine grossen Worte / As miñas grandes palabras
Hölderlin an Sinclair / Hölderlin a Sinclair
Die freiheit den mund aufzumachen / A liberdade de abrir a boca
Gegen Vergessen / Contra o esquecer
Was geschieht / O que sucede
Die Gewalt / A violencia
Vorübungen für ein Wunder / Preexercicios para un milagre
Für Rudi Dutschke / Para Rudi Dutschke
 
A toma de medidas
Os vagamundos son sacrificados,
o mundo faise laborioso.
 
Os feos son sacrificados,
o mundo faise fermoso.
 
Os parvos son sacrificados.
o mundo faise sabio.
 
Os enfermos son sacrificados,
o mundo ponse san.
 
Os vellos son sacrificados,
o mundo rexuvenece.
 
Os tristes son sacrificados,
o mundo alégrase.
 
Os inimigos son sacrificados,
o mundo faise amistoso.
 
Os maos son sacrificados,
o mundo faise bo.
 
Oración da noite
Modelo para nós
ou imitación
que nos quere dicir aínda algo
axúdanos
que non recitemos ou repitamos como loros
as falsas doutrinas
dos cérebros electrónicos
e dos seus señores e servos
 
Onde a inxustiza se fixese máis grande ca nós
onde a inxustiza se fixese máis rápida ca nós
onde a inxustiza se fixese máis forte ca nós
axúdanos a non cansar
 
Onde a inxustiza nos ultrapase
en coñecementos e recursos
onde a inxustiza nos ultrapase
en perseverancia e éxitos
onde a inxustiza tan grande se faga
que nos volva pequenos
coa súa ollada
axúdanos a non desanimarnos
 
Onde a inxustiza penetra en nós
nos nosos días e noites
nos nosos sobresaltos e nos nosos soños
nas nosas esperanzas e nas nosas maldicións
axúdanos
a non esquecernos
 
Onde a inxustica fala coas voces
da xustiza e do poder
onde a inxustiza fala coas voces
da benevolencia e da razón
onde a inxustiza fala coas voces
da moderación e da experiencia
axúdanos a non tornarnos amargos
 
E se nós [nos] desanimamos
axúdanos a recoñecer que nos desanimamos
e se nos tornamos amargues
axúdanos a recoñecernos que nos tornamos amargues
e se nos dobramos co medo
axúdamos a saber que é o medo
o desánimo e a amargura e o medo
 
Para que non caiamos
no erro
nós
experimentaríamos un novo alivio
e encontraríamos a gran saída
ou o camiño cara adentro
e só éste transformaríanos
 
Medo e dúbida
Non dubides
do
que che diga
que ten medo
pero ten medo
do
que che diga
que non ten ningunha dúbida.
 
As mentiras de pernas curtas (*)
As
pernas
das
máis grandes
mentiras
non
 
son
sempre
tan
curtas
 
Máis curta
é
a miudo
a
vida
daqueles
que
 
nelas
creron
 
 
 
Adaptación
Onte comecei
a aprender a falar
Hoxe aprendo a calar
Mañá acabarei
de aprender
 
Ler poesías
Quen
dunha poesía
agarda a súa salvación
ése debía mellor
aprender
a ler poesías
 
Quen
dunha poesía
ningunha salvación agarda
ése debía mellor
aprender
a ler poesías
 
O que é
É un absurdo
di a razón
É o que é
di o amor
 
É unha desgraza
di o egoísmo
Non é nada como a dor
di o medo
É inútil
di a comprensión
É o que é
di o amor
 
É ridículo
di o orgullo
É frívolo
di a prudencia
É imposible
di a experiencia
É o que é
di o amor
 
Conversación cun sobrevivinte
¿Que fixeches entón
que non deberías facer?
"Nada"
¿Que non fixeches
que deberías facer?
"Isto e iso, isto e aquilo: (algún) algo"
¿Por que non o fixeches?
"Porque tiven medo"
¿Por que tiveches medo?
"Porque non quería morrer"
¿Morreron outros
porque ti non querías morrer?
"Creo que si"
¿Tes aínda algo que dicir
sobre o que non fixeches?
"Sí, preguntarte que
farías no meu lugar"
Iso non o sei
E eu non podo xulgarte a tí.
Só sei unha cousa:
Mañá non ficará de nós
a vida
se nós hoxe
de novo non facemos nada.
 
Pederastia como arma
Ao mozo que encontrara no cine,
confesaba André Gide
na cama, ou á mañá
despois dunha noite amorosa:
 
Podes dicir aos teus amigos,
que te deitaches cun home famoso,
cun escritor.
O meu nome é François Mauriac...
 
Complicación
Verte só unha vez
y despois nunca máis
ten que ser máis doado
que verte outra vez
e logo nunca máis ver
 
Verte outra vez
y logo nunca máis
ten que ser máis doado
que dúas veces
e logo nunca máis verte
 
Verte outras dúas veces
e logo nunca máis
ten que ser máis doado
que tres veces
e logo nunca máis verte
 
Pero eu son parvo
e quero moitas máis veces
verte
antes de que eu
nunca máis poda verte
 
Non só
A vida sería
tal vez máis doada
se eu
non te encontrase
Menos a tristeza
cada vez
cando nos temos que separar
menos o medo
diante da próxima
e próxima separación
E tampouco demasiado
deste impotente anseio
cando ti non estas aquí
que só quere o imposible
e iso axiña
no próximo momento
e que logo
porque non pode ser
dáse por aludido
e dificilmente respira
A vida
sería tal vez
máis doada
se eu
non te encontrase
Non sería só
a miña vida
 
Cando me bicas
non só é a miña boca
non só o meu embigo
non só o meu seo
que ti bicas
bicas tamén as miñas preguntas
e os meus desexos
bicas tamén os meus pensamentos
as miñas dúbidas
e o meu ánimo
o meu amor para ti
e a miña liberdade de tí
o meu pé
que se achega
e que de novo marcha
ti bícasme
como eu son
e como eu serei
mañá e máis tarde
e canto o teu tempo pase
 
Da liberdade lnterior
Curveime
para as brillantes e negras botas
do noso amo
bicar
entón dixo:
máis a fondo!
 
cando me curvei máis a fondo
sentín en min
magníficamente
a resistencia
do meu espiñazo
que non quería estar dobrada
 
Feliz, arrastreime aínda máis
agradecido ao noso amo
por esta vivencia
do meu interior
chegaría a ser
e forza
 
As miñas grandes palabras
non me protexerán da morte
e as miñas pequenas palabras
non me protexerán da morte
en absoluto ningunha palabra
e tampouco o silencio entre
as grandes e pequenas palabras
me protexerán da morte
 
Pero quizás
algunhas
desas palabras
e quizás
particularmente as pequenas palabras
ou tamén o silencio
entre as palabras
protexerán a algúns da morte
cando eu estea morto
 
Hölderlin a Sinclair
Que ficou?
Nada mais e todo. Ou sexa,
O que foi, iso é e será,
Tamén contra si mesmo.
Pero demasiado é en van,
E o que me parecía,
non me parece durante máis tempo.
 
Pero da morte é pouco.
Pois están tamén asoladas
As fontes no país
Taladas nas estradas,
As sagradas árbores do ser,
Non pode aínda ninguén
chegar a impoñer, a todo
a ver, o que o soporta eternamente
Sen revolta, mesmo polo amor
E está agora mesmo acesa
Da coraxe, así médralle tamén a compaixón
Con aqueles que
Corridos da protección das sombras,
Faltan á propia ira.
 
Moito pode estar alterado,
Que a ollada pescudante
Apenas o recoñece.
Non todos os paxaros que cantan,
Serven ao ceo. Pero onde
O canto falta, alí perde a vista
O pobre prisioneiro.
Pero o último é a vida.
 
A liberdade de abrir a boca
a liberdade de abrir a boca
existe tamén alí
onde outros gritan:
pechade a boca!
 
pola contra
tense que poñer só unha lista
que todo o que sae
das bocas que supostamente son
 
primeiros gritos
segundo ao inicio e
totalmente ao final
quizás mesmo aínda protestas
 
terceiro dente
e cuarto sangue e quinto
Vomitado
e sexto en moitos casos
 
Líquidos
que antes foron administrados
a través de tubos ou
a través de inmersións da cabeza
 
non se debe ver iso dun só lado
pois a liberdade de abrir a boca
é igual dereito para todos
por exemplo tamén para a autoridade
 
de abrir a obstinada boca
do prisioneiro
que ten que meterse alí?
moita auga ou moito aceite
 
ou o tacón da bota
ou merda e farrapos ensanguentados
ou ouriños
ou serraduras ou terra
 
e nisto sae
cando marcha ben
a espontánea
confesión
 
A boca nós ferimos ás veces
nunca a liberdade de abrir a boca
que existe aínda - de todos modos -
en todos os nosos países
 
Contra o esquecer
Quero lembrarme
que non quero esquecer
pois eu quero, eu ser
Quero lembrarme
que quero esquecer
pois non quero sufrir demasiado
 
Quero lembrarme
que non quero esquecer
que quero esquecer
pois quérome coñecer
 
Pois non podo pensar
sen lembrarme
pois non podo querer
sen lembrarme
pois non podo amar
pois non podo esperar
pois non podo esquecer
sen lembrarme
 
Quero lembrarme
de todo o que se esquece
pois non podo salvarme
sen lembrarme
tampouco e tampouco os meus fillos
 
Quero lembrarme
do pasado e do futuro
e quérome lembrar
como teño que esquecer axiña
e quero lembrarme
como eu serei esquecido axiña
 
O que sucede
Sucedeu
e sucede despois como antes
e sucederá de novo
 
Os inocentes non saben de nada
porque son demasiado inocentes
e os culpables non saben de nada
porque son demasiado culpables
 
Os pobres non o notan
porque son demasiado pobres
e os ricos non o notan
porque son demasiado ricos
 
Os parvos encollen os ombreiros
porque son demasiado parvos
e os intelixentes encollen os ombreiros
porque son demasiado intelixentes
 
Aos mozos non lles preocupa
porque son demasiado xoves
e aos vellos non lles preocupa
porque son demasiado vellos
 
Por iso non sucede nada contra iso
e por iso non sucedeu nada
e sucede despois como antes
e sucederá de novo
 
A violencia
A violencia non comeza
cando un a outro estrangula
Comeza
cando un di:
"Quérote:
pertencesme!"
 
A violencia non comeza
cando se mata aos enfermos
comeza
cando un di:
"Ti estás enfermo:
tes que facer o que eu digo"
 
A violencia comeza
cando os pais
aos seus obedientes fillos dominan
e cando os papas e profesores e pais
autodominio esixen
 
A violencia existe alí
onde o estado di:
"Para combater a violencia
non debe haber ningunha violencia máis
agás a miña violencia"
 
A violencia existe
onde calquera
ou calquer cousa
é demasiado alta
ou demasiado sagrada
para ser criticada
 
Ou onde a crítica non pode facer nada
senon falar
e os santos ou os elevados
poden facer máis que falar
 
A violencia existe alí onde se di:
"Podes empregar a violencia"
pero a miudo tamén alí onde se di:
"Non debes empregar ningunha violencia"
 
A violencia existe alí
onde [se] encerra aos seus inimigos
e calumnian
como instigadores da violencia
 
A constitución da violencia
di: "É de dereito o que facemos nós.
E o que fan os outros
iso é violencia"
 
A violencia non se pode quizás nunca
con violencia superar
pero quizás tampouco non sempre
sen violencia.
 
Preexercicios para un milagre
Diante do solar libre
esperar cos ollos pechados
ata que a vella casa
de novo estea aí e estea aberta
 
O parado reloxio
moito tempo ollar
ata que a agulla dos segundos
de novo se mova
 
Pensar en ti
ata que o amor
para ti
de novo deba ser feliz
 
O espertar de novo
de mortos
é entón sinxelo de todo
 
Para Rudi Dutschke
Calquera é sustituible
A loita continua
"Iso é certo.
Pero isto non é tampouco certo:
Non é calquera sustituible
a loita ten sempre a face e o corazón
do home que loita
E quixen a loita
que o teu rostro tiña
e o teu corazón -
e agora ningún outro máis
terá o teu rostro
e a túa cara
no futuro tan só en imaxes
veráse como o rostro do Che Guevara
e de Rosa Luxemburgo
e iso non é o mesmo
E o teu corazón non se verá en ningunha parte máis.
oben