Onze tijdlijn

Beste Gérard,

onze tijdlijn gaat ruim 30 jaar terug, en begint op (wat toen heette) de Technische Hogeschool Delft, bij (wat toen nog heette) de Tussenafdeling Industriële Vormgeving [I.V.].

1977

Jouw en mijn eerste jaar bij I.V. Ik herinner me – vaag, dat moet gezegd – een ontwerpoefening van één middag waarbij we acte de réflection moesten geven over de marketing- (alias verkoop-?) aspecten van een productontwerp dat we diezelfde middag nog hadden bedacht.
Dat was voor mijn ‘vreemd’, want in mijn – toenmalige – beleving had dat ‘niets’ met (het) ontwerpen (van een product) an sich te maken… Een eye-opener.

1980

Het vak Marketing stond in het derde jaar op het curriculum. Je geeft college in de ‘Blauwe Zaal’.
Ik herinner me dat ik eventjes niet had opgelet en je een vraag stelde over het verschil tussen ‘marktonderzoek' en ‘marketingonderzoek’.
Ai, dat had ik natuurlijk al moeten weten op basis van jouw overzicht-van-wat-we-moesten-lezen-in-Kotler.
Dankzij die efficiënte 'gebruiksaanwijzing' over wat-wel en wat-niet te bestuderen uit 'Kotler', haal ik het vak probleemloos in één keer.

1981

Na drieënhalf jaar studeren heb ik vrijwel volledig het derde studiejaar afgerond.
(Snèl dus – als je bedenkt dat de toenmalige mediane studiejaar ruim zeven jaar bedroeg.)

Ik besluit dat ik m’n studietijd wel wat kan ‘rekken’ en ga een half jaar in Parijs wonen.
Jij had in Parijs een relatie met het ESIEE opgebouwd waardoor I.V.-ers hun afstudeerproject aldaar konden gaan doen. Daar ben ik van op de hoogte evenals als van het feit dat Renier Birkhoff de eerste student is die aan dit avontuur begint.

Op een goede dag in maart bel ik op naar het ESIEE om contact te leggen. Wie schetst mijn verbazing wanneer ik jou aan de lijn krijg! Je nodigt me uit om naar het ESIEE te komen voor het déjeuner met jou en Renier.

Daar verschijn ik, en ik vraag na het dessert: “Kan ik hier iets doen?” Zo rol ik in het project voor de presentatie op de INOVA 81 van het ‘Dispositif Automatique de Tri d'Autocuiseurs’ onder leiding van Renier. Ik leer zodoende het ESIEE tot in alle uithoeken kennen, van directeur Monzat de Saint de Julien (de latere eerste directeur van ENSCI - Les Ateliers) tot het naai-atelier, van Krys Markovski tot Liz Davis (ook haar kom ik later op ENSCI - Les Ateliers weer tegen). Ik doe mijn eerste CAD-ervaring op met het Computervision-systeem van het ESIEE. Renier wordt een goede vriend en later m’n huisbaas te Rotterdam.

Het is ook het jaar dat Mitterand tot president van Frankrijk wordt gekozen.
C'est la foule dans les rues.

1982

In december 1981 schrijf ik me in voor het keuzevak io64 ‘Kleinschalige Marketing’ dat je in het voorjaar van 1982 geeft.

Samen met Peter van der Salm speel ik als directeur in het café ‘De Koophandel’. Zo presenteren we de te bestuderen literatuur.

Vervolgens is er een bezoek aan kleinschalig bedrijf gepland. Met Peter bezoek ik RENA, een kleine non-ferro gieterij in Maasbree.
Voor de presentatie draaien we een audiovisuele presentatie (die bestonden toen uit een gecombineerde geluid-dia presentatie; een Revox taperecorder stuurde volautomatisch twee Kodak Carousel projectoren aan) in elkaar, getiteld: ‘De Kracht van Nederland’. Showtime!

Tenslotte is er een weekend in België, gecoached door George Wollants.
Het resultaat van de oefening ‘maak-een-logo-van-jezelf’ heb ik – ingelijst en wel – nog steeds.

Net zoals de brief met ‘leerervaringen’ ter afsluiting van het vak.

Ik ontmoet je weer tijdens het afstuderen van Renier (ik ben bij zijn ingenieursexamen op jouw kamer aanwezig) en het feest aan de Henegouwerlaan te Rotterdam daarna.

1983

Je publiceert 'Ten Efforts To Go Solo'.

Ik sta er niet in. Maar na mijn afstuderen ga ik 'solo' met Interventor.
In mijn ontwerpbureau ontwikkel ik me in de loop van de tijd tot specialist op het gebied van technische communicatie (‘gebruiksaanwijzingen’), zowel in tekst als beeld.

Op 24 augustus onderteken je mijn kandidaatsexamen.

1996

Voor je ‘derde jeugd’ had je een bestaan in Parijs voorzien. Aan de de rue Raymond Losserand in het 14^e arrondissement verwerf je een appartement: het Grand Palais, later gevolgd door het Petit Palais.
Renier ontwierpt daarvoor de keuken. Gezien de beperkte ruimte – ondanks de naam – vroeg dat letterlijk en figuurlijk veel passen en meten.
22 januari 1996 help ik Renier met de installatie van het custom made keukenmeubel.

Rue Raymond Losserand aan de zuid-zuid-oost kant van Les Grandes Lignes die vertrekken van Gare Montparnasse.
Aan de noord-west-west kant, rue Falguière, was vroeger het ESIEE.
En in de cité Falguière bezoek ik vaak Charley Boggs, tot zijn vertrek uit Parijs in 2008.
Je fotografeerde in de cité ooit een prachtig gietijzeren putdeksel, met het asfalteren van het straatje is die verdwenen.

1995

Je leven speelt zich inmiddels op verschillende continenten af. Om te schrijven en te beschrijven, koop je een Apple Newton.
Klein en licht genoeg om te passen bij je nieuwe levensstijl. Maar niet functioneel genoeg. Je wilde er vanaf en ik neem hem van je over.
Zo raken we weer in contact.

1997

In het voorjaar van 1997 leer ik Licia kennen. Nog diezelfde zomer nodig je ons uit om onze vakantie door te brengen in de Zuid-Frankrijk. Je huurt een prachtige chambre d’hôte voor ons nabij Montauban. Met z’n drieën en later, wanneer Ghislaine ook is geariveerd, met z’n vieren brengen we een plezierige tijd door in de Avyron. De Suze ‘s avonds in Raux zal ik niet vergeten.

1999

Je bent inmiddels ook begonnen met je blog-avant-la-lettre. Naar aanleiding van je dagelijkse stukjes leidt dat regelmatig-onregelmatig tot inspirerende correspondentie tussen ons. Bijvoorbeeld over de 'thuisblijvers' en 'terugkeerders' — ook ík ben een halve nomade – en ieders verhalen.

2004

En route logeer je een nacht bij mij in Rotterdam.

Urenlang heb ik uitzicht op de nieuwe brug voor de Thalys — die pas nu, begin september 2009, in gebruik is genomen.

Wanneer ik aan het eind van de middag in Eindhoven aankom, heb je het traditionele glas port zorvuldig voor me bewaard.
Proost!

2005

Op jouw doorreis naar het noorden ontmoeten we elkaar in het appartement van Licia en mij in Parijs.
De foto die ik van je maak – "Ik lijk wel een zakenman", zei je erover – figureert af en toe boven je dagelijkse stukje.

Via Renier neem ik de taak op me om daarvoor te zorgen. Zo verschijnt elf jaar na dato ‘De ontwerpende instelling’ alsnog.
In een opmaak die met een knipoog teruggrijpt op de typemachine-huisstijl van de jaren zeventig van I.V.
— dat inmiddels geen ‘Tussenafdeling’ meer is en al lang I.O. heet.

2008

2009

Je wordt tachtig. Op 25 maart ontvang ik een email van je, getiteld: ‘Over een kadoboekje’.

Opnieuw ga ik voor je aan de slag. Op 27 mei hebben we met Ellen Schepers een werkbespreking in Rotterdam.
Je laat ons ‘Ik vraag mij wel eens af…’ horen.
De street observer is soul observer.
Een ontroerend moment.

Enkele honderden emails heen-en-weer, ruim 3 GB data en zelfs ook 'n paar klassieke poststukken later is het ‘boekje’ een boek van 176 bladzijden geworden.
En Interventor Maison d’Édition !

Op 19 september proosten we in Eindhoven weer op je gezondheid.

Sail on silverboy.
Sail on by.
You will always shine.
Your dreams make their way.
Watch them shine. *

Erik van Huisstede
2009, augustus\Carloforte, september\Rotterdam

* vij naar Simon & Garfunkel