|
Rolde, 25 september 2009
(ofwel hoe je overal net te laat mee bent, zodra er een baby in huis
is)
Beste Gérard,
Driemaal is scheepsrecht! De eerste twee
stukken die ik voor je schreef ter ere van de Grote Tachtig, zijn
verzwolgen door mijn nieuwe laptop en, ik beken: ook niet op tijd
opgeslagen door ondergetekende; niet eens op tijd geschreven zelfs…
Allereerst van harte gefeliciteerd met je
80ste verjaardag! Wat een leeftijd, maar vooral
wat een manier om deze gezegende leeftijd te mogen bereiken, met een
scherpe intelligentie, een verwondering en soms verontwaardiging
over de wereld, met je nieuwsgierigheid, levenslust, reiszin en de
wijsheid die inmiddels bij je jaren hoort. Een van de eerste dingen
die ik voelde toen ik je leerde kennen, was opluchting dat je op
zo’n prachtmanier ‘oud’ kon worden. Ik leerde je kennen naar
aanleiding van een boek dat ik googlede, Nietzsche’s tranen van Yalom, waarbij ik bij toeval in je
Dagboek terecht kwam. Hoewel, toeval? Alsof er een onderwerp is waar
je niet over geschreven hebt!
Ik reageerde, en een e-mail contact was geboren. Soms stelde je vragen
die me een paar maanden kostten om te beantwoorden, want hoe zit het
met de 'balans' in mijn leven (en waar bemoei jij je eigenlijk mee)?
Van een digitaal afstandje heb je onze kinderwens kunnen volgen de
afgelopen jaren, en hoe deze recent beantwoord werd in de vorm van
een klein groot wonder: Mirjam. Ik heb een tijd lang je Dagboek
dagelijks meegelezen en de wereld door jouw ogen (mee) mogen
bekijken. Nu wordt mijn blik nog verder verruimd door via een paar
echte kinderogen de wereld waar te nemen en ze wordt steeds mooier
(zowel de wereld als mijn dochter).
Lieve Gérard, bedankt voor je vriendschap! Toen we elkaar anderhalf jaar
geleden in Barcelona wilden ontmoeten kwam de Dood daartussen (van
een goede vriend van mij). Afgelopen weekend voor je
80ste verjaardag stond het nieuwe Leven een
ontmoeting in de weg (een baby kan van een tripje naar Eindhoven een
Reis maken, bovendien mogen we haar tijdelijk geen lange afstanden
meer vervoeren vanwege haar heupdysplasie – ze zit klem in de
MaxiCosi, vandaar).
Hopelijk komt er nog een kans!!! Driemaal is scheepsrecht?
Tot ziens,
Esther
|