GRIJZING

1.Vrij spel

Het is moeilijk steile trappen te bestijgen zonder een kontje te krijgen

Het seksuele leven is meer contemplatief dan erectief.

Ik contempleer nu even.

Ondanks alle mooie meiden is het einde moeilijk te vermijden.

Door op het sterfbed veel te kwijlen laat het einde zich niet omzeilen.

Het seksuele leven is meer op reflectie dan op erectie gericht.

Ontberen moet je leren.

Sterven is een belevenis.

Rochelen is niet dodelijk.

Sterven is een hele belevenis.

Gaat u liever dood aan Alzheimer of aan Parkinson?

Geef mij maar . . . . .( liefste wens invullen)

Na de dood moet het lichaam eenzaam verder.

Cremeren lost niets op.

Na de dood blijft het lichaam eenzaam achter.

De oude dag duurt langer dan een dag.

U moet een levensverzekering niet te letterlijk nemen.

Het stervensuur slaat niet.

Het einde der tijden . . . . . voor ieder een andere tijd.

Ik ga me nu even bezinnen. Wat valt er nog te winnen?

Lopen doet hopen.

Op krukken lopen doet hopen.

De rollater is voor later, je kan er ook op zitten . . . . .
en vergeet niet de rem aan te halen.

Ik lach me dood, zei Piet. En ja hoor, het lukte.

De oude dag biedt volop gelegenheid om geen nuttige dingen te doen.

*****

Wie –niets- antwoordt op de vraag:
– wat doe je nu je met pensioen bent?-
wordt met de nek aangekeken.

Nu hij met pensioen is eet hij een zachtgekookt eitje bij het ontbijt.

Hij eet een zachtgekookt eitje bij het ontbijt
om te kunnen antwoorden op de vraag:
"Wat doe je nu je met pensioen bent?"

Het antwoord op de vraag
– wat doe je nu je met pensioen bent? –
moet niet te veel om het lijf hebben.

Een ei hoort erbij.

Een ei hoort erbij, zeiden we vroeger na een vergadering.

Gesprekken over een dagelijks zacht eitje lopen uit op
cholesterol, zout, hoge bloeddruk, obesitas en hartfalen,

Kanker schijnt weinig voor te komen.

Een zachtgekookt ei is lekker.

Na ongeveer tien jaar pensioen wordt de vraag
- wat doe je nu je met pensioen bent? -
niet meer gesteld.

Na tien jaar pensioen
is het te laat voor commissariaten, overheidscommissies
en het Voorzitterschap Van De Zonnebloem.

Met het schip van De Zonnebloem mag je mee
om De Voorzitter dankbaar in de ogen te kijken.

Wie De Voorzitter niet aardig vindt
moet mee met het schip van Het Rode Kruis, de Henry Dunant.

De wachtlijst overstijgt zijn levensverwachting.

2. Definities

De oude dag duurt langer dan een dag.

Bij het opschrijven van aforismen
moet je het korte-termijn-geheugen niet vergeten.

Zonder het lange-termijn-geheugen
blijft er weinig op te schrijven over,
vandaar deze aforismen.

Het werkwoord vergrijzen is zwak en onvergankelijk,
het werkwoord grijzen ook.

Hij vergrijsde, hij is vergrijsd, hij grijsde, hij is gegrijsd

Vergrijzen gaat van aan- naar afgrijzen.

Het grijzingsproces bestaat uit
aangrijzen, vergrijzen en afgrijzen.

Het grijzingsproces duurt langer dan een dag,
een enkele uitzondering daargelaten.

Ik grijs, jij grijst, hij grijst, wij grijzen, gij grijst, enz.

Zij die grijzen moeten wijzen. Maar wijzen zij?

Vroeger wezen zij, maar vroeger was alles beter,
zij wezen aan en wezen af.

Nu verwijzen wij (vgl. Kazuo Ishiguro, The Unconsoled)

Wie verwijst is een specialist, sans rancune.

3. Ouders en kinderen

Ze was 94. Elke week vulde ik haar koektrommel.
Ze hield van koekjes, ook 's nachts als ze niet kon slapen.
In het donker liep ze van het bed naar de koektrommel  en brak een heup.
Ik weet niet of het op de heen- of de terugweg was.

Ze stierf op de operatietafel.

Ze zei bij mijn wekelijkse bezoeken aan haar:
"Je moet ergens aan doodgaan".

Het tehuis waar ze woonde noemde ze het gesticht,
de naam was De Zandzee.

Mijn vader was niet langer bang voor de dood.
"Het wachten duurt lang", zei hij.

*****

Ik rookte Samson vroeger, en Arsenal als ik goed bij kas was.

Aan de bolknakken van mijn vader ben ik niet toegekomen.

Toen ik het verhaal van De Onbevlekte Ontvangenis Van Maria vertelde
hield tante Cor haar buik vast van het lachen.

Toen een dronken Duitse officier voor ons huis met zijn pistool speelde
zijn we toch gaan eten. Bij het toetje was hij weg.

Toen ik op de lagere school zat heb ik heel hard leren lopen.
Ik liet me niet inhalen, hoor.

Toen we gingen vechten tegen De School met den Bijbel mocht ik meedoen.

Toen ik mijn eerste communie deed heb ik per ongeluk op de hostie gebeten.
Au, zei Jezus.

Mijn communiepak was van een oude jas.

Toen ze me hadden ingehaald kreeg ik een pak slaag.

Plagen doet geen pijn, zei tante Da en plaagde erop los.
Is het nou nog niet afgelopen?

Vader sloeg nooit behalve als zijn hand loszat.
Mijn hand zit los, zei vader.

Moeder was zo trots op haar geboortestad
dat ze haar in het verpleeghuis Haarlem gingen noemen.
Haarlem moet plassen.

Daar komt de bus, zei ze en wees omhoog naar een vliegtuig.

Ik heb zin je billen te kussen,
zei ze tegen de verpleegster met blozende wangen in het ziekenhuis.

Dit gebouw laat ik morgen slopen . . . . .
. . . . . de metselaar zijn pet ligt eronder, zei vader.

Ik heb geen losse handen, zei moeder. Maar een sekreet ben je wel.

Gefeliciteerd, nu hoef je niet zo hard meer te werken,
zei moeder tegen haar zoon
toen hij directeur van een groot bedrijf was geworden.

U hebt net zo’n rooie jas aan als mijn schoondochter, zei moeder.
Maar ik ben uw schoondochter, zei de schoondochter.

Hoe ouder hoe lekker, zei mijn moeder.
Of zei ze, hoe ouder hoe gekker?

Hij deed zijn best om longontsteking te krijgen.

Na 50 jaar huwelijk kenden ze de antwoorden op elkaars vragen meestal wel,
maar ze schepten er vreugde in die steeds te herhalen.

4. Medisch dossier

Wie speels is van geest gaat altijd door met spelen.

Een spelletje Scrabble op zijn tijd
houdt de bloedvaten in de hersenen wijd.

Wij leven heel rustig en blijven levenslustig,
maar waar we van balen,
zijn ouderdomskwalen.

Pillen en dranken moeten we in groten getale
bij de apotheker gaan halen.

Er zijn ook nog druppels voor neus en ogen
die we niet vergeten of verwisselen mogen.

Praten over ouderdomskwalen heeft een levensvullend karakter.

Wassen-en-aankleden kost steeds meer tijd.

Naar de hemel kan je opstijgen
zonder een kontje te krijgen.

Berichtgeving:
Het stoffelijk overschot is ter aarde besteld.
Wat er met het geestelijk overschot gebeurt
bleef onvermeld.

Het stoffelijk overschot blijft op aarde achter.
Het geestelijk ook?

*****

Eerst creperen dan cremeren.

Vervoeging:
ik cremeer, jij cremeert , hij cremeert,
wij cremeren, u cremeert, zij cremeren.

Informatie: het werkwoord cremeren is zwak en vergankelijk.

*****

Een jaartje minder mag ook wel.

Een jaartje meer is mooi meegenomen.

Ik zit een dagje:
1. trots op Nederland te wezen 2. op koffie te wachten 3. wel lekker.
Het geluk schuilt in kleine dingen.

Er zijn nu wel genoeg ouderen,
maar het is moeilijk de aanwas tegen te houden.

Oppassen met oppassen!

Zoek het gezelschap van vitale dertigers en veertigers,
liefst ongetrouwd en zonder kinderen,
ook huisdieren zijn lastig.

Hokken mag tegenwoordig.

Het aantal ouden van dagen kan niet omlaag door geboorteregeling.
Of toch wel?

Logisch denken wordt steeds moeilijker,
dit geldt voor jong en oud, vroeger was dat veel beter
maar ze namen er wel de tijd voor.

Voor mannen boven de 70
is de statistisch gemiddelde levensverwachting tien jaar.
De toekomst van de levensverwachting is nog langer.

Zonder toekomst is het einde nabij.

Statistisch gemiddeld is er altijd toekomst
maar boven de 100 is de spoeling dun.

Wie zijn zinnen zet op . . . . . is een . . . . .
Inzendingen aan . . . . .
Ik zet mijn zinnen op papier,
korte en kernachtige zinnen heten aforismen.

*****

Geef mij maar een vrije keuze.

Wie na de dood een ziel blijkt te hebben is een gelukkig mens.

Ik ga me nu even bezinnen. Wat valt er nog te winnen ?

Met een stok hopen doet lopen.

Wie op zijn sterfbed een ziel denkt te hebben is een gelukkig mens.

Met het vorderen van de leeftijd
gaat er van de statistisch gemiddelde levensverwachting maar weinig af,
dat is een hele troost.

*****

Wie jong is vindt het moeilijk met jong-zijn om te gaan,
wie oud is heeft het ook niet makkelijk.

De volgende 100 aforismen vertonen een afnemende mate van leukheid.

Vrouwen die heur haar kleuren vergrijzen en ze houden er ook weer mee op.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen
dat 95% van de stervenden grijs haar heeft.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen
dat 80% van de stervenden ligt te kwijlen.

Wie de laatste adem uitblaast gaat nog enige tijd door met kwijlen
dat de baardgroei doorgaat was al langer bekend.

De dood laat zich op ondergeschikte punten verschalken.

De dood laat zich een levenlang verschalken
maar het is niet iets om trots op te zijn.

*****

Onderzoek heeft uitgewezen
dat de dood zich slechts op ondergeschikte punten laat verschalken:

1. Bij mannen is voortgaande baardgroei, soms gepaard gaande met stoppelvorming, onmiskenbaar.

2. Bij vrouwen is voortgaande groei van heur haar moeilijk te detecteren behalve wanneer heur haar geverfd is.

3. Men lette in het bijzonder op de scheiding, indien aanwezig.

*****

Dood is dood, met uitzondering van halfdood.

De dood kent geen vervaldatum
en houdt ook geen rekening met de mate van verval.
Ik vergrijs, jij vergrijst, hij vergrijst,
wij vergrijzen, jullie vergrijzen, zij vergrijzen.

Bij de kruidenier heeft ouder worden een vervaldatum.

De dood vervalt niet.

De vervaldatum vervalt niet.

Vergrijzen gaat van aan- tot afgrijzen.

De mens grijst tijdens zijn leven heel wat aan en af.

Rond zijn 75^ste bereikte hij de top van zijn kunnen op Sudoku-gebied,
daarna ging het snel bergafwaarts.

5. Boekenbon

Wie schrijft blijft.

Wie leest heeft de tijd, maar niet voor altijd.

Wie zijn tijd wijdt aan lezen, komt niet toe aan kezen.

Hoe schrijvers en schrijfsters kezen
laat zich op vele plaatsen in hun boeken lezen.

Lezen is leren.

De volgende 100 aforismen zijn minder leuk dan de vorige.

*****

De ideale dood: lezend sterven.
Stervend lezen lukt waarschijnlijk niet, hoewel . . . . .
je weet maar nooit.

Wat gebeurt er met het gelezene na de dood?
Het gelezene gaat mee naar de hemel.
De boeken komen bij Emmaus terecht, een hoger doel.
Weinig boeken komen bij de erfgenamen terecht.

Wat in de geest leeft is niet eeuwig en dient geen doel.
Wat in de geest leeft moet op schrift ter bevordering van de klimaatverandering.
De discussie over de klimaatverandering
levert een grote bijdrage aan de klimaatverandering
Boeken veroorzaken een grote uitstoot van CO₂.
De uitstoot van bestsellers is schadelijk voor het milieu.

Lezen en schrijven is dus niet duurzaam.

De lezers veroorzaken een grotere uitstoot van CO₂ dan de schrijvers.

De boekenkast is van dood hout en de boeken van papier, ook dood hout dus.

Troost: recycling maakt veel goed en onleesbaar.

*****

Wie dit leest is gek.
Wie niet leest is gek.
Wie dit niet leest is gek.
Een lezer is geen kezer.
Wat is een lezer dan?
Spek in de pan.

Kezen is milieuvriendelijk.

*****

Wie leeft sneeft . . . . . t.z.t.
Wie leest ook.

Romans en novellen
bieden een reductionistische kijk op het leven, net als wetenschap.

Er zijn schrijvers die de reductionistische beperking aanvaarden
en er hun voordeel mee doen: Stendahl, Hermans.
Anderen trachten holistisch bezig te zijn: Goethe, Mulisch.
Zelfs Joyce is een reductionist en Kafka is de grootste.
Het lezen van belletrie is een reductionistische ervaring.
Mijn vader wist er alles van.

Als mijn moeder en ik een boek gelezen hadden
zei mijn vader altijd: "Het is maar een verhaaltje".

Het recht op luiheid kan je heden ten dage pas op latere leeftijd doen gelden
(vgl. Paul Farge, Le Droit de la Paresse, 1883)

*****

De vraag is wat poezie te bieden heeft;
taal en taalgevoel waarschijnlijk, schoonheid ook.

Gelaagdheid maakt een gedicht niet meer holistisch of minder reductionistisch.
"In een groen-groen-groen knollen-knollenland", is een gelaagd gedicht.
Een gelaagd gedicht is niet altijd een geslaagd gedicht.
Een gelaagd gedicht is dikwijls dubbelzinnig, twee lagen zijn genoeg.

Een verhaal leidt een eigen leven
maar enige achtergrondinformatie over schrijvers en actoren is wel prettig.

Mijn moeder en ik lazen elkaars boeken, alle.
De favorieten van mijn moeder en mij waren Winnetou en Old Shatterhand.
Rook te blazen naar de vier windstreken was mijn liefste wens.
Mijn moeder had de bijbel afgezworen,
maar ik zag Jezus naast Winnetou wel zitten.

Regelmatig vulde ze mijn wijwaterbakje bij,
zodat ik naar hartenlust vochtige kruisjes kon slaan.

*****

Uit een bundel korte verhalen had ze een verhaal gescheurd en weggegooid,
wat overbleef heb ik niet willen lezen.

*****

Voor Farsis is het dak van hun huis
de eerste trede van een trap naar het hiernamaals.
Ze leggen er hun doden naakt te ruste.
Gieren zorgen voor verder vervoer omhoog.
Jammer van het afgebeten kinderhandje
dat naar beneden viel in de tuin van Rudyard Kipling.

*****

Charles Darwin was in Artis op zoek naar een aap die kon huilen,
van mensen wist hij het al. Darwin had toch wel een leuke kijk op het leven.

6. Klantenbinding

De dood kwam bij ons langs
maar niet om er een eind aan te maken.
Bij zijn bezoek had hij voor de gezelligheid zijn zeis thuisgelaten
maar een bosje bloemen kon er niet vanaf.

Hij dronk met ons een kopje thee mee, en nam er een koekje bij.
Het koekje bleef ergens in de hartstreek steken.
Onhandig droop het vocht langs zijn botten naar beneden op de tegelvloer.
Thea haalde een doekje om het op te dweilen.

Opgelucht hebben we van de dood afscheid genomen
en niet op een volgend bezoek aangedrongen,
om van een tegenbezoek maar niet te spreken.
Zijn bezoek aan onze bovenburen is minder goed afgelopen,
die van een verdieping lager waren heel tevreden.

Het lijkt wel alsof hij van boven naar beneden werkt.
Met belangstelling zien wij de toekomst tegemoet.