Twee maal honderd woorden

1954
Op naar Delft en als groen -niet alleen feut, maar na 6 jaar kostschool ietwat wereldvreemd- naar de studentenvereniging.
Daar ging een wereld open en daar was natuurlijk een Bestuur en je moest weten -Groentijd immers!- wie er in zat.
Een van die bestuurders was Gérard.
Maar.... ouwere jaars kwamen op dat moment in je nieuwe wereld niet op de eerste plaats, jaar- en studiegenoten waren veeeeeeeeel belangrijker dus ........
Tot een "echte" kennismaking is het toen niet gekomen en Gérard kwam bij mij dan ook in geen enkel rijtje of persoonlijke herinnering voor, ook niet in mijn actieve leven.

2000
Na de -zoals het hoort bij "leven"- nodige ups en downs belandde ik uiteindelijk in frankrijk om daar met een nieuwe echtgenote (mariage recomposé zoals dat hier treffend charmant heet) samen een nieuwe toekomst op te bouwen.
En bouwend daaraan om werkelijk onder dak te komen werd ik letterlijk daarvan af geclaxonneerd. Een franse kennis met een haar bekende nederlander op bezoek vond dat kennismaken noodzakelijk was.

--"Gérard"
-–"Henri"

Ik kijk nog eens goed. Vraag:
--"Achternaam"?

Het kwartje viel als een blijksemschicht.
Smoel van toen en nu werden één.
Wonderlijk dat dat kan na zoveel jaren.
Gelukkig beklijft het.