Querido abuelo,
Deze brief heb jij me
gestuurd toen ik bijna vijf was. Aan het ene ingekleurde bloemetje en de
drie ingekleurde appels, kan ik opmaken dat ik een brief van opa toen niet
erg boeiend vond. Toen ik laatst aan het opruimen was kwam ik de brief
tegen. Toen ik vijf was dacht ik blijkbaar: ‘Niet weer zo’n stom groot
mens dat wilt dat ik iets inkleur.’ Nu denk ik: ‘Wat lief dat opa een
brief uit Zuid-Afrika heeft gestuurd toen ik vijf was, en wat lief dat hij
zo groot en duidelijk heeft geschreven.’
Wat ik wel nog goed kan
herinneren is hoe blij ik was toen jij op een van onze wandelingen
vertelde dat we ook wel een keertje helemaal naar Olargues konden lopen (30
km!). Een jaar later zijn we met zijn tweetjes op pad gegaan. Toen we
aankwamen (helemaal kapot) zei je: ‘Normaal doe ik dit sneller, het komt
vast door de wijn.’
Weer in Nederland aangekomen kreeg ik een kaart met alle routes die we rond Cessenon hebben
gelopen, met onze wandeling naar Olargues erbij, en een wandeldiploma. Daarop staan alle wandelingen die we in 2007 hebben gemaakt, bij elkaar
ongeveer zeventig kilometer.
Ik hoop nog veel wandelingen samen te maken, waar dan ook ter wereld.
Un abrazo,
Lizette