Een eind in de jaren zeventig was het
dat we samen op een workshop verzeilden! "Expressie en zelfkennis"
geloof ik. En al meteen samen sliepen . . . in dezelfde slaapzaal . . . wij
twee. Elk op een bed zo ver mogelijk van elkaar verwijderd! De
jonge bende had ons in die situatie gemaneuvreerd! Wij hielden
er de herinnering aan fijne nachtelijke gesprekken aan
over!
Een vijftiental jaren later belandden
we toevallig weer samen in een psychodrama-opleiding én in een
kleine werkgroep waar ingehouden sterke emoties boven dreven . . . Zo
ontmoetten we elkaar echt!
We waren beiden een hele weg gegaan en
Gérard, de zoekende wetenschapper, was er echt in gelukt het andere
deel van zijn menszijn te laten uitgroeien. Naast de ratio het
gevoel, in plaats van cijfers, de intuïtie, aanvoelen en weten,
benieuwd en respectvol, gereserveerd en sociaal, lief en boeiend,
yin en yang in één persoon verenigd. Wat een waardevolle
vriend!
En klaar was hij om de dolende schrijver te worden die ons nu wat hij beleeft en bestudeert
voorkouwt, en beschrijft, en laat genieten!
DANK EN PROFICIAT, GERARD EN NU NAAR DE HONDERD . . . AFGESPROKEN?!
Lucretia (Antwerpen)