Het begon in El Bloque

80 jaar worden is iets waar je niet zoveel aan kunt doen, beetje misschien wel, maar daar ga ik je niet om prijzen.

Ik kan je wel van harte feliciteren dat je er bent en dat jij bent wie je bent.

En feliciteer mezelf ook met jou !!

Leuk om even stil te staan bij de avonturen die wij samen beleefd hebben, zo noem ik het dan maar. Het begon in El Bloque, dacht ik.

Dan komen flitsen aan mij voorbij, Bergwandelingen, praten over "jouw vak" & "mijn vak", wat later "ons vak" werd.

En eigenlijk is het dat nog steeds. Ja vanaf 1986 toen wij samen het gingen werken om het vak ontwerpdidactiek verder vorm te geven.

Bergwandelingen weer, eten in El Bloque, dagboekschrijven. Praten, Nieuwjaar vieren. Samen wandelen naar Finistrat. Geweldig om dat te beleven in januari, zo warm en los van de gebruikelijke conventies.

Elkaar op de achtergrond volgen. Ik volg je nog steeds met veel plezier, lees niet elk dagboek maar bewonder je om je ontzettende brede belangstelling met de bedoeling dat de breedte ook nog eens in de diepte wordt doorwrocht. Geweldig, zoals jij leeft en je intellect gebruikt om plezier in het leven te hebben. Je kan niet anders, dat ben jij. Je bent voor mij een voorbeeld van iemand die met veel optimisme en open mind in de wereld staat. Weer komen flitsen voorbij.

Jouw kamer op El Bloque waar je je dagboeken bijhield, ik vond het geweldig, ben iemand die van het woord en geschrift houd. Je werd ziek in El Bloque en ik ontdekte dat je naast een intellectuele bonk een erg kwetsbaar persoon bent. Iemand die niet alleen slim en creatief is, maar vooral ook in balans is met wat hij voelt. Je lijf dat niet altijd mee wilde doen was hier mede debet aan. Helaas misschien maar ook dank !

Dat creatieve in jou Gérard, is waar ik zo van houd. Creatieve geesten, het buiten de gebaande paadjes denken, ja dat is toch de slagroom op het toetje? Dat hoeft niet in gedicht, op doek, in muziek, kan heel goed in denken. Dat is wat jij bent en wie je bent, een zeldzaamheid is. Een speldje in de hooiberg. En wat vind ik het leuk om nu de gelegenheid te krijgen dat eens tegen je te zeggen!

Als ik de foto’s zie dan denk ik aan mijn tijd met Wilbert, Theo Voors, en natuurlijk Jeanne, mijn vriendin. Morgen vertrek ik naar haar voor drie weken en ik ga dan zeker nog een wandeling maken naar Finistrat, zoals wij deden op de bijgevoegde foto’s.

Ik ga vreselijk mijn best doen je persoonlijk te komen feliciteren op je 80^ste verjaardag Gérard en wens je nu, vanuit Utrecht heel veel geluk gezondheid en gein toe.