Als ik op dat
sinaasappelkistje ga staan om aan de wereld iets te vertellen over
jou, wat is dan belangrijk?
Jij bent mijn unieke
vader en wij lijken vreselijk op elkaar, ondanks het
geslachtsverschil. Juist daar hebben we het overigens vaak over
gehad. Je was oneindig geïnteresseerd in hoe het is om als vrouw in
de wereld te staan, maar jij bent in alles geïnteresseerd. Daardoor
kun je ook overal over meepraten.
Dat heb ik eerlijk
gezegd vaak gebruikt. Soms om een scriptie of zoiets voor te
bereiden: ik riep een trefwoord en jij trok dat laatje open. Ik
luisterde en was daarna snel klaar met mijn huiswerk. Soms omdat ik
het ergens niet over wilde hebben, net zo gemakkelijk.
Je bent een vat vol
bruisende inspiratie en soms hopeloos onbegrijpelijk, maar dat hoef
ik op dit kratje aan niemand te vertellen. Je doet altijd je best en
geeft echt om de mensen om je heen. Dat maakt je zo beminnelijk dat
wij allemaal ook echt van je houden (en blij zijn dat we niet met je
getrouwd zijn). Die onderhuidse oprechtheid en liefde is belangrijk.
Daarom kunnen we liefdevolle grapjes over je maken en is het nooit
"pijnlijk" of kwaadaardig (maar altijd weer een opluchting zo'n
grapje).
Een vader is zo
vanzelfsprekend, wat moet je daarover zeggen? Natuurlijk heb ik je
wel eens vergeleken met andere vaders maar ik heb nooit gedacht dat
ik het slecht getroffen had (behalve toen je rond mijn 16e een suffe
Renault 5 kocht – dat vond ik wel een beetje zielig voor mezelf). Een
vader is als de aarde waar je op loopt, als het land waar je woont.
Als je uit het oerwoud komt, ken je geen vlaktes en vice versa. Waar
je bent is je wereld, zeker voor een kind.
Jij was er meestal niet,
maar altijd dichtbij. Ons contact was met notitieblokjes en een
potlood, telefoon en later e-mail. Als mensen vroegen: "Waar is
vader?" wist ik het antwoord niet. Ik vond het ook niet belangrijk.
Je was namelijk altijd dichtbij. Je beantwoordde mijn
kattenbelletjes, briefjes en mail. Je dacht mee, prikkelde me en
hebt me een paar keer uit een brandend huis gehaald.
Ik ben blij dat jij mijn
vader bent: die taaie oude knar. Ik weet hoe je je best moet doen om
te zijn wie je bent. Ik waardeer dat je dat doet. Ik wil graag jouw
nabijheid nog heel lang voelen. Op naar een gezonde 99!
Liefs Martine
Overigens is mijn sinasappelkistje de nieuwsbrief van Gezonde scepsis:
http://www.gezondescepsis.nl/
Martine
