GARE DU NORD
 

Bere atzamar lurrinduetako azazkal garbiekin
erakartzen eta suntsitzen dituen
distirarik doilorrena, hotzak eta beldurrak hilda,
begistatzen duten begi batzuen
gosea da aberria.

Ahanztura
erabateko eta konponezina,
germinala,
salbatzailea
bilatzen duena bezalaxe
etorri dira honaino.
Betiko eta betidanik garaituak izan direla jakitearen
antzina-antzinako oinazeak
azala tatuatuta etorri dira honaino.
Beste ezein argik baino hobeto
zauriak berotzen eta babesten dituen
argitara irteteko
zuloa luze egin duten
hortz sendo eta egarriekin etorri dira honaino.

Baina ahanztura ez dago hemen, argiak ez du berotzen.

Kaleak izotzezkoak dira.
Ahoak izotzezkoak dira.
Hormak izotzezkoak dira.
Sabelak izotzezkoak dira.
Lorategiak izotzezkoak dira.
Gorputzak izotzezkoak dira.

Eta erre egiten dute.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 
 

 

GEORGE GROSZ

Polizien eta osasun-, hezkuntza-, justizia-
-ministroen eskuetan dauden
errebolberren soinua duten arratsak daude.

Igande arratsetan parke txukunetan
paseatzen direlarik, hilotz gozo eta harroen
zaporea duten ministroak daude.

Ados. Arratsek ez dute soinurik egiten.
Ados, ados. Ministroek ez dute ezeren zaporerik.
Ados, ados, ados. Poliziak sakratuak dira
eta xalotasunaren sabel aratzetik
jaiotzen dira.

Gezurrak esan nahi dituenak
leihoa zabal dezala
eta begira dezala
eta kanta dezala ikusten duena
zeren ikusten duena
ez baita gertatzen.

Burdeleko putarik garestienaren atzamar jakintsu eta betierekoek
egiten duten bezalaxe, amets bakoitzaren
ipurtzulo zauritua miazkatzen duten errebolberrak daude.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 

 

 
ARRATSAREN DESKRIBAPENA
 

Udako arrats honek ez du oroitzapenik
eta ez daki zergatik hasten zaizkion
kaio mutu eta ahulak kopeta urdin-urdinean.
Geldo dabil, lasai, bere baitan murgildurik, ulertezin,
elurrezko zaldi bat bezalaxe loretan den lilitegiaren lurrin artean.
Udako arrats honek ez du besorik, ezta itsasorik ere,
ez du ezpainik. Ez du ezagutzen
honelako minik, zeina barrenean bizi duen eta bekaizti
beha ari zaion nola desegiten den ezaxola eta pozez beterik auean.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 

 

 
HISTORIA
 

Ilusioak galdu egiten dira,
galtzen diren bezalaxe urteak edo kapela
edo euritako bat:
halabeharrez.

Orain bat, orain beste bat,
bat-batean gudaroste oso-osoa, behiala menderaezina,
bere lubakiekin, kanoiekin,
bere espiritu erabat gotortuarekin
eta betiereko garaipena lortzeko konfidantzaz beterikoarekin,
guztiak erortzen dira, hiltzen dira,
jaio ziren ezerezean desegiten dira.

Handiak eta txikiak.
Itzelak. Harea-garau batean
sartzen direnak eta eguzkizko eta zeta-zeruzko
hondartzak eta hondartzak betetzen dituztenak.

Datozen bezalaxe doaz.

Atzeraka itzultzen bazara
beraien irribarre zurbil eta ankerrak
ikusiko dituzu argi egiten
arimatik zintzilik daramatzazun hilotzel.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 

 

 

PRIMO LEVIRI OMENALDIA

                                               Krudeltasunik gabe ez dago jairik.
                                                         FRIEDRICH NIETZSCHE
 

Ez da batere erraza hiltzea. Erailtzea bai da erraza.
Eta are errazagoa
da buru bat kanalean zabaltzea eta harri bilakatzea,
itzal,
sugandila,
gonbito.

Mundua mundu denetik mundua
zuzentzen duten oinarri
sakratuak zehatz-mehatz betetzeko
konstantzia- eta teknika-kontua baino ez da.

Zenbat hilotz behar dira
jaia arrakastatsua izan dadin?
Zenbat begi huts,
zenbat arnasa arpilatu?

Jaia arrakastatsua izan zen, zalantzarik ez da.
Odolezko ozeano mugagabeak, kiloka eta kiloka
errai,k burmuin, birika eta beste hainbat gutixia
bikain hala nola
irribarreak, lotsak
desengainuak eta samurtasunak
isuri ziren.

Ez da batere erraza hiltzea. Are zailagoa
da hiltzea ez dela batere erraza
jakitea eta dagoeneko
faroa, murrua, lubakia
izan behar duen hildakoa izatea.
 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 

 

 
HILTZEKO GONBIDAPENA

Hiltzen naizenean ezerezera neurekin eramango zaitut,
mundu anker eta pozez beteriko hori, infernu eder hori.

Zure argiak itzaliko ditut begiak itzaltzen zaizkidanean
eta biok besotik helduta sartuko gara ahanzturarik
perfektuenaaren gelditasun erabateko eta isilean.

Ez zara existituko, neu ere existituko ez naizen bezalaxe.

Atseden mugagabe eta errepikaezina izango da,
ikusiko duzu, sekulako bozkarioa
betikoj uztea desira amaitezin hau
zeinak betiereko mina eragiten digun eta pozaren pozez
dardarti istant llabur-llabur batzuk liluratzen dizkigun
eta, nekaezin, jaiotzen jarraituko zaizun
beste begi batzuetan, beste azal batzuetan, betse aho batzuetan,
berdin eta hain desberdin,
hiltzen naizenean ezerezera neurekin eramango zaitudan
mundu pozez beteriko eta anker horri.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 
 
 

 

 
MADINAT AT-TURAB

Eguerdiko eguzki gupidagabepean etzanda
han urrunean begiesten zaitut, lotsaren hiri hori,
artifizioaren suaren ke azpian ezkutaturiko
miserien gailur faltsu bihurturiko lokatz-hiri hori.

Suge eta arratoi garratz eta izugarrien hiri hori,
zure baitan paseatzen da lasai asko ahalkeizunik sakonena
eta saldukeria omentzen da egunero
zure seme-alaba maiteen bihotz onberetan.

Oroimena saldu duzu laranjak saltzen dituenak legez
dilista ustelen plater baten truke, zeintzuek geldika-geldika
metrailak bezala sabela zulatzen dizuten, panterak ugaltzen diren
behazunezko lurpeko bideak zabaldu arte.

Zure baitan jaio naiz eta zure baitan bizi naiz eta horrexegatik maite zaitut
eta horrexegatik gorroto zaitut nazkarik gorienaz,
urrunean begiesten dudan hilobi perfektu eta mortu hori
eguzkitara etzana, desiraz hila eta lazturaz bizia.

 

---

Translated by Jon Elordi
Veus paral·leles, 2 (Barcelona, maig del 2004)

�

 
 
 
 
 
 

 

 
MAITASUNEZKO ARRATSA ETA BAKARRA

                                              Orduan Jesusek esan zion...
                                                            MARKOS, 7:29
 

Begira, Joan, arrats zabal-zabala.
Gezurra da gizakia
eta sugea
eta arbola.
Zure gorputza eta neurea baino ez dira existitzen.
Gero jadanik ez. Baina lasai
sentitzen naiz eta zure ezpainek
ezagutzen naute, urratsez urrats lerratzen dute
daramadan azal pattal-pattal hau.
Zure besarkada da oroitzapen bakarra.
Badakizu?,
jendea dago jainkotzat nahi nauena
eta sekula erdietsi ez ditudan istorio liluragarriak
idazten dituzte.
Armarik perfektuena
behar dute boteretsuek.
Eta armarik perfektuena izango izango naiz.
Iruzurra
da gehien irauten duena.
Eta norbaitek, horrela,
edozein egunetan,
arrats hau hitz egiten du
non hainbeste maitatzen zaitudan eta musukatzen dudan
gorputzez eta ezerezez eginiko zure gorputza.