NIRE BAITAN SEXU BIAK BATZEN DIRA...
 

Nire baitan sexu biak batzen dira,
enigmaren argitasun.
Ongia eta gaizkia nire baitan nahasten dira
eta elkar behar dute.
Gorrotok eta maitasunek sortzen dituzte,
elkar maite eta gorroto dutelako.
Eta bizitza eta herio itzura baino ez dira.

Maitatu gehiago, ahal baduzu.
Gorrotatu gehiago, nahi baduzu.
Egin ongi, egin gaizk;
batak bestearen lekuan balio du.
Egin onetik gehiago, egin txarretik gehiago.
Gehiegikeria da balio duena.
Dena da gehiago bere buruaren aurkako
ezen ez beste baten aurkako.
Dena da beste baten aurkako.

Dena sortzen da hiltzean eta hiltzen sortzean
ikuskizum honetan.
Sexuak ez dira elkarrengan barneratzen
ez eta elkarrengandik banatzen ere,
errotik lotuta daude
beste alderen batetik.
Zer da maskulino? Zer da femenino?
Dena da berdina eta dena desberdina.

Niregan hori guztia igartzen baduzu
itun bat egingo dugu.
Begira zeinen samurra naizen eta fina
alde batetik,
eta zeinen basatia eta ihartsua
beste honetatik.
Zerk eragiten du bien arteko gerra?
Batzen gaituenak eta banatzen gaituenak.

Neure burua maite dut neu naizelako,
bestea ere horrelaxe maite dut.
Poza eta oinazea itxurak dira.
Zentzua eta eromena bihar ezkonduko dira.

Hil egingo dituzu gurasoak, seme alabak jan egingo dituzu:
Beralek ohosten dizute indarra eta zeure sekretua dira.
Zeure seme-alaben haur izango zara eta gurasoez erdituko zara.
Orduantxe jaioko zara, nahi baduzu, zeure baitatik.

Nire baitan sexu biak batzen dira,
enigmaren argitasun.
Ongia eta gaizkia nire baitan nahasten dira.
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 

SENYERA 1942

Urdina zara itsasoaren urdintasunean
eta berdea zuhaiztiaren erdian,
goizean amarauna
eta arrastsean, errauts-maindirea;
guztion bihotzetan preso
bai eta itsasontziaren goialdean ere, haize-oihal.
Leku guztietan ikusten zaitugu
orain ikusi ezin zaitugunean,
eta odola lau aldiz
gorri bilakatzen zaigu.
Handi egin zaitez, handi-handi egin zaitez,
zeren espiritua hegaz baitugu
eta bakarrik bizi baikara
zure eskua zabal-zabalik noiz iritsiko zain.
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 

LOA EBASTEN DIDAN NESKAK...

Loa ebasten didan neskak
begi beltzak zituen, beltz-beltzak.
Eguzkia sartzen den unean
are beltzago bilakatzen ziren.

Bihotza ebasten didan neskak
esku zuriak ditu, zuri-zuriak.
Dena urrezko bihurtzen zen niregan
esku zurlekin ukitzen baninduen.

Dena harrapatu didan neskak
dekretu bat darama barrenean.
Horrexegatik beilatzen dut loa
eta hausnartzen ditut ilargi altuak.

ANNAREN ITZALA

Pasaidazu eskua adatsean zehar, Anna,
pasatu eskua.
Haur bat izango naiz zure aholkuetara, Anna,
—agure bat.
Begira ezazu elurra nire bekokian, Anna,
eta desengainuak.
Neketsua zait mundu honetan bizitzea, Anna,
dagoeneko mila urte ditut.
Sugar biziak suntsitu egiten nau, Anna,
ez du atsedenik,
eta ez dut ezer ikusten argia naizelako, Anna,
gorputzik gabe bizi naiz.
Pasaidazu eskua adatsean zehar, Anna,
pasatu eskua.
Ezer esan gabe emaizkidazu kontseiluak, orain,
nekatuta bainago.

LEHEN MAITASUNA

Nire lehen maitasunaz maitemindurik nago.
Begiek, bihotzari leial, haren loreak dituzte distirarazi.
Zeruaren diztiran gau-txoko ederra den
aterpe hartara eraman naute neguko euriteek.

HARRIA

Ur gogorra bezain gogor.
Bere buruaren sustrai.
Etengabeko extasian
harriak betiereko egiten du
harria, irudi garbia,
eta harriaren ideia
erabat heldu bilakatzen zaigu.