He gaat niet op de naam te noemen
van hem die in ons denkt aan de andere kant van onze angst.
Als wij, op de tast, struikelen
over deze bevreemdende blinde,
en wij voelen ons voortdurend beloerd
door de witte en blinde blik,
waar dan, tenzij in leegte en niets,
laten wij ons leven neer?
Wij zullen het beproeven om op zand
het gevaarlijke paleis onzer dromen op te trekken,
en al die tijd, die der vermoeienis,
de nederige les ondervinden,
want slechts zo zijn wij vrij om te vechten
voor de laatste overwinning op de angst.
Luister Sefarad: zijn kunnen ze niet, mensen,
als ze niet vrij zijn.
Laat Sefarad weten dat wij nooit kunnen zijn,
als wij niet vrij zijn.
Waarop de stem van gans het volk invalt: “Amen.”