De stem weergalmt bij het krieken van huid,
nagels en tanden. Zonder iets te zeggen, weeg ik
de dichtheid en de duurzaamheid af van de woorden.
Ik zal er geen enkel opschrijven dat mij niet echt
bevalt. De woorden zijn het reliëf
van dit nauwgezette landschap dat ik uitteken,
en ze moeten doordrongen, suggestief en gebald zijn.
Want als iemand er zich ooit in waagt,
zoals ik thans doe, moet hij zich hoeden voor labyrintische paden
of voor ontmoediging.
Ik stel geen veeleisende tekens samen.
In ieder woord zet ik mijn bestaan op het spel.